“ครูแท้ผู้ไม่แพ้ต่อความพยายาม”

ความพยายาม 1

ปี 2470 แอบเดินทางกลับไปเรียนต่อที่จีน จบแล้วกลับมาไทย เริ่มต้นชีวิตครูที่อยุธยาก่อนเดินทางมาเป็นครูใหญ่ที่โรงเรียนส่องเต็ก จังหวัดภูเก็ต

ความพยายาม 2

ปี 2484 หลบภัยขึ้นกรุงเทพฯ เมื่อโรงเรียนต้องปิดตัวลง ได้กลับมาภูเก็ตเมื่อสงครามโลกสงบ เป็นครูใหญ่โรงเรียนจุงหัว(ก่อนเปลี่ยนเป็นภูเก็ตไทยหัว)

ความพยายาม 3

ปี 2490 หลบภัยไปสอนที่โรงเรียนเต้าหมิง จังหวัดพังงา สุดท้ายได้กลับมายังภูเก็ตอีกครั้งในปี 2492 ในฐานะครูใหญ่โรงเรียนภูเก็ตไทยหัว เกษียณแล้วยังเกื้อกูลโรงเรียนอยู่จนถึงอายุ 73 ปี และจากไปในวัย 90

สุ่นปิ่น ครูผู้เป็นปูชนียบุคคล

                        ชีวิตตราบจนสิ้นลมของสุ่นปิ่น แซ่ซึง นอกจากการทำหน้าที่แห่งความเป็นครูที่แท้แล้ว ท่านยังเป็นผู้วางรากฐานโรงเรียนจีนเก่าแก่แห่งนี้ตามปรัชญาการศึกษา“สู่ความเป็นเลิศทั้งสมอง จิตใจ และร่างกาย”ด้วยการปฏิบัติอย่างเต็มกำลังไม่ย่อท้อ ให้การศึกษาวิทยาการครอบคลุมจริยธรรม นาฏกรรม ดนตรี และกีฬาอย่างดีเยี่ยม สร้างรากฐานอันพอเพียงที่โรงเรียนแห่งนี้จะงอกงามต่อไป ชื่อเสียงและความสำเร็จของศิษย์เก่ามากมายเป็นประจักษ์พยาน แบบอย่างผู้มีสติปัญญา รักความรู้ และจิตใจกล้าหาญมั่นคงของครูสุ่นปิ่นเป็นแรงบันดาลใจให้แก่ศิษย์และครูโรงเรียนภูเก็ตไทยหัว(ประศาสน์วิทยา)ให้ได้ใคร่ครวญถึงความเป็นผู้มีอุดมคติในชีวิตเสมอมา

                         ในสมัยครูสุ่นปิ่น แซ่ซึง ดำรงตำแหน่งครูใหญ่ ได้สร้างหลักการจัดการศึกษาที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ จากแนวการปฏิบัติที่มีประสิทธิภาพ ล้ำยุคสมัย ก่อให้เกิดเป็นปรัชญาการจัดการศึกษา เพื่อการพัฒนาผู้เรียนที่เหมาะสม 5 ประการคือ

  • จริยธรรม รู้หน้าที่ความรับผิดชอบ ซื่อสัตย์ มีระเบียบ มีวินัย เคารพกฎกติกา
  • ปัญญา รอบรู้ ใฝ่เรียนใฝ่รู้ คิดสร้างสรรค์ มีประสบการณ์
  • สุขลักษณะ มีสุขภาพกาย สุขภาพจิตดี
  • สปิริต มีน้ำใจ รู้แพ้ รู้ชนะ รู้อภัย
  • สุนทรียศาสตร์ ศิลปะ ดนตรี กีฬา